این کمدی کالت که روایتی از زندگی روزمره است، بر روی گروهی از دوستان تمرکز دارد که در کارواش سالی بویار در محله فقیرنشین لس‌آنجلس کار می‌کنند. این گروه در حین شوخی‌های سیاسی نادرست با موسیقی پس‌زمینه دیسکو و فانک، با ده‌ها مشتری عجیب و غریب از جمله یک مبلغ مذهبی چرب‌زبان، یک راننده تاکسی حواس‌پرت و یک زندانی سابق روبه‌رو می‌شوند. با گذشت روز، برخی از کارگران عشق زندگی خود را پیدا می‌کنند، اما بیشتر آن‌ها فقط از اینکه یک شیفت کاری دیگر را به سلامت به پایان رسانده‌اند، خوشحال هستند.

یک مرد سیاه‌پوست با دختری سفیدپوست، نابینا و بی‌سواد دوست می‌شود و تصمیم می‌گیرد به او کمک کند تا از زندگی فقیرانه و آزاردهنده خانوادگی‌اش فرار کند.

داف اندرسون، کارگر راه‌آهن، تلاش می‌کند تا در جنوب آمریکا که درگیر جداسازی نژادی است، کرامت انسانی و ازدواج خود را با دختر یک کشیش حفظ کند.

گوست یک نوازنده آرمان‌گرا و رهبر یک گروه جاز است که ترجیح می‌دهد بلوز خود را در پارک برای پرندگان بنوازد تا اینکه اصول خود را زیر پا بگذارد. اجراهای دوره‌گردی او باعث می‌شود مسیرش با یک خواننده تلاقی کند، در حالی که مردانگی او پس از یک نزاع خشونت‌آمیز زیر سؤال می‌رود.

والتر لی یانگر مرد جوانی است که با جایگاه خود در زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کند. او که در آپارتمانی بسیار کوچک با همسر، پسر، خواهر و مادرش زندگی می‌کند، گویی مردی زندانی است؛ تا اینکه خانواده به یک ثروت بادآورده و غیرمنتظره دست می‌یابد.

در اوایل دهه ۱۹۰۰، بخش خیالی کت‌فیش رو در چارلستون کارولینای جنوبی به عنوان محل زندگی یک جامعه ماهیگیری سیاه‌پوست عمل می‌کند. پورگی، گدای معلولی که با ارابه‌ای که بز آن را می‌کشد سفر می‌کند، عاشق بس معتاد به مواد مخدر است که با کراون بارانداز، قلدر محلی زندگی می‌کند.

در حالی که شورش مائو مائو در کنیا این کشور را به مرز فروپاشی کشانده است، کیمانی (سیدنی پوآتیه) که یک بومی است و پیتر (راک هادسن) که یک استعمارگر بریتانیایی است و در کودکی با هم دوست بوده‌اند، خود را در دو جبهه مخالف این مبارزه می‌بینند. اگرچه هر یک از آن‌ها به آرمان خود وفادار است، اما هر دو آرزوی مسیری میانه‌روتر را دارند؛ با این حال، امیدهای آن‌ها برای یک حل‌وفصل مسالمت‌آمیز، با خشم، تکبر استعماری و خشونت فزاینده از سوی هر دو طرف نقش بر آب می‌شود.